Manuel van der Avoird - Spiritueel Therapeut
Manuel van der Avoird
Spiritueel Therapeut


Home   ·   Contact   ·   Artikelen

De illusie van lineaire tijd


"Zo boven, zo beneden", is een bekende uitspraak van de legendarische wijsgeer Hermes Trismegistus. Hiermee wordt bedoeld dat wat in het heelal gebeurd op grote schaal ook op de aarde gebeurd op kleine schaal. De macrokosmos (het heelal) gedraagt zich namelijk op een gelijksoortige manier als de microkosmos (het zeer kleine, letterlijk: "kleine wereld"). Planeten in de macrokosmos draaien in een zonnestelsel in een baan om de zon, in de microkosmos draaien elektronen rond de kern (nucleus) van een atoom. (Alle materie is opgebouwd uit atomen.)

Zoals alles in het heelal in beweging is, zo is ook alles voortdurend in beweging op microscopisch niveau. Niets in het universum staat werkelijk stil. Alles is opgebouwd uit energie en alle energie is voortdurend in beweging. Ook de moleculaire opbouw van het eigen lichaam is geen enkele seconde hetzelfde. Deze voortdurende beweging of verandering van de kosmos geeft ons de ervaring van tijd. Tijd dat alsmaar vooruit lijkt te gaan in onze beleving.

TijdAls we het over lineaire tijd hebben dan spreken we over de tijd als een rechte lijn waarop de toekomst zich voor ons uit ligt en het verleden achter ons ligt. Het idee van lineare tijd is in feite niets meer dan een bedenksel van de mens, waarbij we de beweging van de aarde gekoppeld aan het begrip tijd. Iedere keer wanneer de aarde één maal rond de zon rond is gedraaid noemen we één jaar, en zo verder ingedeeld in maanden en dagen. De hoeveelheid dagen die we de maanden hebben gegeven zijn nauw afgesteld op de vier seizoenen. En iedere keer dat de aarde om zijn eigen as is gedraaid noemen we één dag, en zo verder ingedeeld naar uren en minuten.


De mens ervaart zijn tijdsbeleving op aarde doorgaans als een langzaam verlopend proces. Er zijn echter dieren die dit proces sneller en weer anderen die dit weer langzamer lijken te ervaren dan de mens. Volgens de relativiteitstheorie van de beroemde natuurkundige Albert Einstein is tijd echter niet constant maar relatief. Dit wil zeggen dat het niet los van de rest staat, maar onlosmakelijk is verbonden met iets anders, namelijk: "ruimte". Hij beschouwde tijd en ruimte als één en hetzelfde en noemde het daarom: "ruimte-tijd". In zijn zogenoemde "tweelingparadox" zou de tijd voor iemand die een ruimtereis heeft gemaakt met een snelheid tegen de lichtsnelheid en later weer is teruggekeerd, langzamer verstreken zijn dan zijn tweelingbroer die op aarde is gebleven. Het geeft aan dat verschillende personen op geheel verschillende moment in de tijd kunnen verkeren waarbij ze een verschillende tijdsbeleving ervaren.


Gezien vanuit het grotere geheel is tijd is echter non-linear, wat wil zeggen dat het zich niet in een rechte lijn - van links naar rechts - voortzet, want het bestaat namelijk al reeds compleet in zijn geheel. Alles bestaat dus in principe "tegelijkertijd", inclusief alle tijdperken daarin; Alles wat is, bestaat in het enkele moment van nu. Men kan in principe in iedere tijdsperiode incarneren; In verleden, heden of toekomst. Als iemand in dit universum incarneert staat men direct onder de invloed het zogenaamde tijd-ruimte continuüm; Dit is de constante voortbeweging van het universum dat wij als tijd ervaren, en is als een stroom waarin wij allen meegevoerd worden en meereizen met het universum. Onder deze invloed zijn we gedurende het leven aan onze huidige versie van de tijd ("tijdsdimensie") gebonden waarin we geboren zijn. Wat voor ons het verleden is bestaat dus nog steeds op een plaats in het universum dat wij al reeds gepasseerd zijn. Wat voor ons de toekomst is bestaat op een plaats waar we nog moeten komen.


Tijd staat echter niet vast. Zoals met alles in het universum veranderd alles voortdurend van vorm, en door onze keuzes vormen we voortdurend het heden. Volgens kwantumwetenschappers bestaat alles wat in het universum mogelijk is al reeds in een staat dat "kwantum superpositie" wordt genoemd. (Computerprogramma's in een computer werken op een vergelijkbare manier.) De keuze is aan ieder individu wat iemand hiervan tot werkelijkheid brengt en is dus een medeschepper van de realiteit. Omdat men in het verleden kan incarneren zou je kunnen denken dat een verandering in het verleden het heden zou kunnen veranderen, maar dat is niet het geval. Wat er dan wel gebeurt is dat er een verdere afsplitsing in de tijd onstaat. Dit is echter normaal en heeft geen enkele invloed op het wat voor ons het heden is.


Ieder tijdperk heeft zijn eigen thema met bijhorende levenslessen. Als men verder gevorderd is en alle lessen heeft geleerd die een bestaan op aarde ons kan leren, zou men bijvoorbeeld ook voor een volgend leven kunnen kiezen op een andere planeet of in een ander sterrenstelsel, omdat het weer nieuwe ervaringen, uitdagingen en mogelijkheden tot groei kan bieden. Dat hoeft echter niet per se een stoffelijk leven te zijn want er bestaan andere bestaansvormen waarbij men in een veel minder verdicht lichaam leeft.


Omdat alle tijd "tegelijkertijd" bestaat, kan het voor bepaalde helderzienden mogelijk zijn om een blik in de toekomst werpen; Om bepaalde zaken te voorzien die op een later tijdstip kunnen gebeuren. Men krijgt dan alleen een ingave van de mogelijkheden of men ziet dan de toekomst in een andere versie van de tijd. Deze kunnen slechts realiteit worden als men niet het mogelijke doet om dit te veranderen. Het voornaamste nut van toekomstvoorspellingen is om een mogelijk noodlottige toekomst te kunnen vermijden binnen de "tijd" die nog voorhand is, want de toekomst staat zoals eerder gezegd nooit vast en is altijd veranderbaar zolang het nog mogelijk is.



Terug naar het artikelenoverzicht

Terug naar boven

 


Geen enkele tekst op deze website mag zonder toestemming elders gebruikt worden zonder uitdrukkelijk geschreven toestemming van de auteur.
Voor vragen en feedback kunt u een .